วันนี้เป็นวันธรรมดาวันนึง ไม่ได้มีอะไรพิเศษโผล่ขึ้นมาในชีวิตพอที่จะเขียนอะไรประทับใจหรอก นอกจากฝนตกตอนรอรถเมย์ แต่ว่าช่วงนี้มันว่าง จิตใจก็เลยคิดหลายๆเรื่อง ทั้งเรื่องที่ผ่านมาในอดีต ปัจจุบัน แถมยังว่างมากพอที่จะคิดเผื่อไปถึงอนาคตด้วย เอาเข้าไปสิ จะว่างอะไรขนาดนั้น สมองก็มีเท่าๆกัน แต่ก็คิดมากได้ขนาดนี้
คิดถึง ครอบครัว น้อง เพื่อนเก่าอีกหลายคน แต่ก็บ่อยครั้งที่พักนี้ จะคิดถึงคนรักเก่าแซงหน้าคนอื่นๆ มันก็ช่วยไม่ได้อะนะ ก็เพราะเป็นคนเดียวที่ทำให้ชีวิตเรา*นอยไปพักใหญ่ ไม่สินอยไปได้ทุกคั้งที่คิดถึงเลยละ และยังไม่รู้ว่าจะมีอิทธพลพอที่จะทำให้นอยไปอีกกี่สิบปี อันนี้ยังคิดหนักอยู่
แอ..แต่ก็คิดอยู่ว่าชาตินี้คงไม่วนมาเจอกันอีกแล้วละมั้ง
แผ่เมตตาให้กับคนไม่ดีที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทุกคนซะ จะได้ไม่มาพบเจอกันอีก ชาติที่แล้วไปทำอะไรอีตานี่ไว้วะ ชาตินี้มันถึงเอาคืน เฮ่อ..หายกันแล้วนะ ไม่เจ็บอีกแล้วนะ นี่อยากรู้จริงๆว่าตอนใหนวะที่ฉันทำพลาดไป ฉันอยากกลับไปเป็นเด็กผู้หญิงม.ปลาย(นิสัยนะ) ที่เป็นคนลุยๆ ไม่ต้องคิดอะไร ไม่สนใคร ไม่ใส่ใจเรื่องเล็กๆน้อยๆ มะเอาเลยจะพยายามเรียกผู้หญิงคนเก่ากลับมาให้ได้ ฉันต้องดีในแบบที่ฉันเป็นให้ได้คอยดูสิ สู้ตาย สู้ สู้

*นอย = เป็นศัพท์เฉพาะประมาณว่าเกือบๆง่อยประมาณนั้นอะนะ

Comment

Comment:

Tweet

สู้ๆ คับ จาพยายามทำมั่งเหมือนกัน
แต่ทำไม่ได้สักที

#2 By NaTtApOn -- on 2005-08-05 15:26